Zwalczaj owady

Zwalczaj owady
humanitarnie ale skutecznie

czwartek, 9 lutego 2012

Żywopłot ochronny w ogrodzie

Niezależnie od sposobu prowadzenia żywopłotu, o jego funkcji decyduje dobór roślin. Od wieków zakłada się na obrzeżach wiejskich posiadłości i wokół wojskowych fortów żywopłoty z ciernistych głogów, tarniny, kolczastych dzikich róż. Dzisiaj sięga się także po różne gatunki i odmiany berberysów, oliwnika, rokitnika.
Taki obronny żywopłot, dzięki mocnym pędom i kolcom lub długim cierniom, stanowi trudną do przebycia barierę, skutecznie chroni przed intruzami. Dużo trudniej pokonać ciernistą lub kolczastą gęstwinę pędów niż przeskoczyć tradycyjne murowane ogrodzenie.

Trzeba jednak zadbać o dobre zagęszczenie pędów od samej ziemi oraz tak zaplanować wysokość i szerokość przeszkody, aby ich suma przekraczała 2,5 m. Współistnienie takiego żywopłotu z tymczasowym ogrodzeniem siatkowym jest zwykle konieczne w pierwszym okresie wzrostu roślin, z czasem elementy ogrodzenia wchłonie rozrastający się żywopłot.

Osłona przed wiatrem, hałasem, nawiewaniem śniegu na drogi i torfowiska oraz działanie przeciwerozyjne na skarpach, wydmach, wzdłuż brzegów rzeki i strumieni - to funkcje żywopłotów ochronnych. Jeśli połączyć to wszystko z innymi zaletami użytkowymi - pozyskiwaniem owoców (róże, derenie), liści (morwa), pędów (wiklina) - oczywiste są korzyści płynące z zakładania takich żywopłotów w różnym celu i w różnej formie.

poniedziałek, 6 lutego 2012

Dziś w ogrodzie - Żywopłot nieformowany

W dużych ogrodach i w krajobrazie otwartym lepszym rozwiązaniem są żywopłoty swobodne, które zachowują naturalny pokrój krzewów, kwitną i owocują. Zakładamy je z roślin, o różnej sile wzrostu, są wśród nich formy niskie, średnio wysokie, a także wyższe, dorastające do kilku metrów. Trzeba pamiętać o tym, że wymagają zawsze więcej przestrzeni niż krzewy strzyżone. Szerokość pasa przeznaczonego pod taki żywopłot musi uwzględniać średnice, jaką rośliny osiągną po wielu latach. Krzewy sadzimy w większych odległościach niż w żywopłotach formowanych, zwykle w odstępie 0,5-1,5 m.
Elementami dekoracyjnymi są wszystkie części roślin, a więc, oprócz liści, także kwiaty, owoce, ciernie, kolce, kora.

Oprócz walorów dekoracyjnych, mogą pełnić także inne funkcje, np. osłon przeciwśnieżnych, przeciwwietrznych. Liczne kwiaty są źródłem pszczelich pożytków. Chętniej także niż w strzyżonych żywopłotach gnieżdżą się w nich ptaki, które żywią się owadami, larwami, poczwarkami, zjadają nasiona i owoce.

Przy tworzeniu takiego żywopłotu należy sięgać przede wszystkim po rodzime gatunki krzewów, z których zakłada się swobodne żywopłoty. Najlepiej nadają się do tego krzewy liściaste, chociaż nawet wśród iglaków znajdziemy okazy, które sprawdzą się w takim żywopłocie. Wąskokolumnowe formy żywotnika, cyprysika, cisa, nie wymagają żadnego cięcia, a naturalny ich pokrój ma silnie geometryczne postacie.
Rozwiązaniem pośrednim jest żywopłot półformowany, tzn. taki, którego rozmiary ogranicza umiarkowane przycinanie pędów, zwykle po kwitnieniu roślin, niekiedy dopiero latem, przy czym nie musi to być formowane bardzo dokładne. W pełni wystarcza cięcie "na oko", tak, aby zaplanowany kształt możliwie małym nakładem pracy.
Najlepiej sprawdzą się tutaj np. śliwa tarnina, głóg czy leszczyna, kalina koralowa, bez czarny, aronia czerwona czy dereń świdwa, dzika róża. U podstawy żywopłotu dobrze będą czuły się jeżyny, róże i bluszcz dzięki którym nastąpi łagodne przejście do wnętrza ogrodu.
Dużą zaletą takiego żywopłotu jest to, że poza koniecznymi cięciami pielęgnacyjnymi nie wymagają kosztownej i pracochłonnej pracy.

wtorek, 31 stycznia 2012

Żywopłot formowany - w ogrodzie


Spośród gatunków oraz odmian roślin dobiera się takie, które znoszą cięcie i łatwo się zagęszczają. Przez regularne formowanie żywopłotom formowanym nadaje się określoną geometryczną formę. Liczba cięć zależy od kształtu, zaplanowanej wysokości żywopłotu oraz siły wzrostu krzewów. 


Najważniejsza dla jakości żywopłotu jest pierwsza faza formowania, która trwa od momentu posadzenia przez 4-6 lat i silnie zagęszcza dolne partie żywopłotu. Przez strzyżenie można uzyskać różnorakie formy, od prostych do wręcz wyrafinowanych tj. figury, bramki, łuki, okienka.

Elementem dekoracyjnym jest zawsze nienaganna, mniej lub bardziej zgeometryzowana forma oraz faktura liści (igieł, łusek) z bogactwem kształtów, barw i jesiennych przebarwień. Kwiaty i owoce nie spełniają tu funkcji dekoracyjnej, ponieważ intensywne cięcie roślin uniemożliwia ich wytwarzanie

U gatunków zrzucających jesienią liście (sezonowo zielonych) zimową ozdobą staje się gęstwina, struktura i kolor pędów oraz bryła żywopłotu.

Strzyżone żywopłoty wymagają wielu lat stałej, systematycznej i prawidłowej pielęgnacji, aby mogły stać się i okazałym elementem ogrodu. Zaniedbanie cięć, niekiedy tylko przez jeden, dwa sezony wegetacyjne, może całkowicie zniwelować trud kilku poprzednich lat wytężonej pracy.
Najlepiej nadają się do tego iglaki, trzmieliny, ligustr, bukszpan.


poniedziałek, 30 stycznia 2012

Żywopłot w ogrodzie – formy

Trudno przecenić zalety zielonego ogrodzenia. Zdobi ogród, osłania nas przed ulicznym hałasem, kurzem, spalinami, a także wzrokiem przechodniów. Daje miły cień, zapewnia schronienie ptakom. Żywopłot osłabia siłę wiatru, nie powodując zawirowań powietrza, jakie powstają za litym murem.
Jednak przed jego założeniem musimy zdecydować, jaką funkcję ma pełnić w ogrodzie. Czy ma nas oddzielić od sąsiada, czy zastępować płot, czy pomóc w podziale ogrodu na mniejsze części i stworzeniu przytulnych zakątków?
Powinniśmy też zdecydować, jaką będzie miał docelową wysokość. O tego zależy wybór gatunku drzewa lub krzewu.
Wybierając rośliny na żywopłot do naszego ogrodu, kierujmy się przede wszystkim wymaganiami roślin i szukajmy tych, które będą u nas dobrze rosły. Pamiętajmy, że pojedynczą roślinę łatwo wymienić, trudniej, jeśli w grę wchodzi cały żywy płot. Jeśli źle dobierzemy rośliny, do warunków, jakie możemy im zaoferować w ogrodzie nasz żywopłot będzie rósł kiepsko i nie będzie tak efektowny jak sobie wyobrażaliśmy.
Najważniejszą czynnością jest regularne strzyżenie żywopłotu, które pozwala na zachowanie określonego kształtu i formy żywopłotu oraz zwiększa jego gęstość.


Żywopłot – rozróżniamy następujące jego formy (rodzaje):
- formowany czyli cięty
- nieformowany czyli rosnący swobodnie
- ochronny
- z iglaków
- z roślin liściastych
- szpalery
- z pnączy

piątek, 27 stycznia 2012

Żywopłot w ogrodzie - ogólnie

Podstawowym celem zastosowania żywopłotów jest stworzenie zwartego ogrodzenia, izolacji od hałasu, zanieczyszczenia powietrza, wiatru oraz podziału wnętrza ogrodu. Żywopłoty można formować prawie ze wszystkich krzewów i drzew, zarówno liściastych jak i iglastych.
Dzisiejsze żywopłoty są kolorowe. Tworzą się raczej krajobraz otaczający ogród - zdobią go, niż chronią prywatność jego posiadaczy.

Żywopłot, najprościej określając, to naturalne ogrodzenie parceli, bądź działki ziemi, który na przestrzeni wieków stał się, jednym z najważniejszych elementów formowania przestrzeni ogrodów. Zalety żywopłotu znane były od dawien dawna, jak tylko człowiek rozpoczął osiadły tryb życia, należało zapewnić ochronę przed nieproszonymi gośćmi. Na przestrzeni wieków żywopłoty ulegały ewolucji, z prostych wyplatanych, po precyzyjnie przycinane, stanowiące odzwierciedlenie filozofii ogrodów ukierunkowanych formalnie. Obecnie żywopłoty stanowią przede wszystkim „ściany” przesłaniające widok, gdyż we współczesnym świecie, gdzie zabudowy są gęste, prywatność stała się istotnym bodźcem do ich zakładania.




Żywopłotami możemy oddzielać w ogrodzie wnętrza o różnych funkcjach użytkowych (na przykład część gospodarczą od wypoczynkowej) lub zasłaniać elementy nieestetyczne (kompostownik czy śmietnik). Ponadto koszt założenia żywopłotu jest zwykle dużo mniejszy od kosztu budowy ogrodzenia. Żywopłot, który ma osłaniać wnętrze ogrodu zarówno latem, jak i zimą, powinien być gęsty i mieć przynajmniej 1,5 metra wysokości. Niektóre rośliny mają ciernie. Wybierając je na żywopłot, stworzymy nie tylko osłonę, ale też barierę trudną do sforsowania przez nieproszonych gości.


Należy pamiętać, że żywopłoty pełnią jeszcze wiele bardzo istotnych funkcji, sprowadzających się głównie do przestrzeni życiowej, wydzielają dość sporo tlenu i wilgoci. Dzięki wyrównywaniu różnic temperatur stanowią odpowiednie środowisko dla wielu istot żywych, służą za schronienie, pożywienie, jak również stanowią znakomitą zaporę przeciwwiatrową zmniejszają hałas, jak i oczyszczają powietrze z pyłu.
Niskie żywopłoty stosuje się jako obwódki do rabat lub gdy chcemy podzielić ogród na części - np. oddzielić część gospodarczą ogrodu od wypoczynkowej. Czasem żywopłot służy za parawan, osłania nieciekawe fragmenty ogrodu. Żywopłot spełnia podobne funkcje jak płot, z tym że jest to organizm żywy i trzeba o tym zawsze pamiętać. Może być uformowany z roślin ozdobnych lub owocujących. Warto dobrze zastanowić się nad doborem odpowiednich krzewów czy drzew.

Charakter żywopłotu jest odzwierciedleniem wizji, charakteru właściciela, aczkolwiek zawsze jego tworzenie musi być podporządkowane pewnym zasadom, które muszą być zachowane, by na przestrzeni lat ta inwestycja rzeczywiście spełniała swoje funkcje.
Nie można sobie pozwolić na błędy, gdyż będą one skutkować latami, a ich skorygowanie jest bardzo trudne, gdyż przeważnie wpływa na ogólny obraz całości. Podejmując decyzje o założeniu żywopłotu, bardzo dokładnie należy przeanalizować, czego tak naprawdę oczekujemy, jaką mamy przestrzeń, ile pracy chcemy poświęcać na utrzymanie żywopłotu.
Na początku najlepiej jest się zapoznać z różnorodnością żywopłotów i dokonać wyboru takiego rozwiązania, które będzie najbliższe wyobrażeniom naszego ogrodu.




Żywopłot jest trwałą formą ogrodową, dlatego jego założenie musi być bardzo dobrze przemyślane i zaplanowane, z uwzględnieniem wszystkich występujących uwarunkowań. Bez tego, mimo dużych kosztów, może okazać się, że efekt jest chybiony.


Wszystko jednak ma swoje dobre i złe strony, więc zanim zdecydujesz się na żywopłot, rozważ, jakim żywopłotem jesteś zainteresowany:

Żywopłoty formowane
Tworzą one gęsty i zwarty masyw roślinny, który nie zajmuje zbyt wiele miejsca. Porządkują przestrzeń ogrodową, ale należy pamiętać o tym, że wymagają częstych zabiegów pielęgnacyjnych. Zwłaszcza strzyżenie, które niestety pozbawia rośliny kwiatów i owoców. Ponadto są one stosunkowo drogie, ponieważ wymagają posadzenia dużej liczby roślin na metraż żywopłotu.
Żywopłoty swobodne przyjmują formę naturalną (pokrój) typową dla danego gatunku i odmiany. Są więc w przekroju kuliste lub owalne.




Żywopłoty nieformowane
Wymagają zdecydowanie mniej prac pielęgnacyjnych, szybciej też osiągniemy pożądaną wysokość naszego żywopłotu. Takie żywopłoty obficie kwitną i owocują, zajmują dużo miejsca. Trzeba pamiętać o tym, że są mniej zwarte niż żywopłoty formowane, przez co i też mniej skuteczna jest osłona. Taki żywopłot jest tańszy, ponieważ nie potrzebuje takiej dużej ilości roślin jak żywopłot formowany.
Żywopłoty formowane przybierają postać zgeometryzowaną, w przekroju poprzecznym: prostokąta, trapezu lub trójkąta, często jednak mają łagodnie zaokrąglone krawędzie i owalne uformowane wierzchołki.



czwartek, 19 stycznia 2012

Bażyna czarna w ogrodzie

Godna większej uwagi, cenna, ale jeszcze na naszym rynku mało spotykana krzewinka choć posiada rodowód krajowy. W Polsce występuje na torfowiskach, głównie w północnej części kraju oraz na halach w Sudetach i Karpatach.
Bażyna czarna wykazuje się absolutną odpornością na niskie temperatury z mrozami włącznie. Jest to wieloletnia, zimozielona krzewinka tworząca gęste kępki wysokości do 40 cm pokrojem przypominająca wrzos. Listki ma w kolorze ciemnej zieleni, posiadają one igiełkowaty kształt i wyrastają w gęstych kółkach. Latem ma bardzo atrakcyjne ubarwienie czerwono-żółte, zaś jesienią wybarwiają się w ogniste barwy pomarańczu z brązem. Stanowi wspaniały akcent kolorystyczny w ogrodzie.
Okres kwitnienia przypada na czas pomiędzy kwietniem a czerwcem. Jasnoróżowe kwiaty zebrane są w kilkukwiatowe baldachogrona na szczytach pędów. Krzewinka jest owadopylna lub wiatropylna.
Posiada owoce, kuliste czarne jagody, które są jadalne. Mają mdły, niesłodki smak.

Jak uprawiać?
Lubi gleby torfowe, kwaśne i wilgotne, ale znosi również suszę. Preferuje miejsca słoneczne lub półcieniste. Cechuje ją bardzo wysoka mrozoodporność i dlatego może śmiało zastąpić wrzosy, które w przeciwieństwie do niej nie są odporne na niskie temperatury.
Wspaniale nadaje się na wrzosowiska lub do ogrodów skalnych ze względu na piękny, kulisty pokrój.
Może być stosowana jako roślina okrywowa. Stanowi wspaniałą ozdobę rabat i wrzosowisk cały sezon wegetacyjny.

Czarna bażyna
Ciekawostki
Bażyna czarna jest reliktem polodowcowym. W Szwecji jagody tej krzewinki są poszukiwane i uznawane jako afrodyzjak.
W dawnych czasach sok z jagód używano do farbowania płótna i wełny na kolor brunatny i czerwony, a obecnie wykorzystywany jako naturalny barwnik do żywności i nie tylko.






niedziela, 15 stycznia 2012

Hebe w ogrodzie

Każdy miłośnik ogrodów chciałby upiększyć swoje rabaty dosadzając coraz to ciekawsze oraz rzadziej spotykane gatunki roślin. Wydawać by się mogło, że przy takim nasyceniu rynku ogrodniczego trudno zdobyć naprawdę interesujące rośliny.
Chcę polecić do uprawy na działkach i w przydomowych ogrodach bardzo ciekawą roślinę – Hebe.

Hebe ze względu na niekłopotliwość w uprawie oraz swój niespotykany, egzotyczny wygląd stanowi ciekawą ozdobę każdej rabaty nie tylko w okresie wiosny i lata, ale także w okresie trwania zimowych chłodów. Hebe jest rośliną zimozieloną. Ma piękne połyskujące, skórzaste liście o owalnym kształcie. Pięknie kwitnie, w zależności od odmiany kwiaty mogą być białe, różowe, niebieskie - ze wszystkimi możliwymi wariacjami kolorystycznymi w obrębie tych barw. Niestety nie są pachnące.

W naturalnym środowisku porastają spore obszary Tasmanii, Nowej Zelandii, ale można je także spotkać w Chile i na Nowej Gwinei. W miejscach ich naturalnego występowania opady są częste i obfite, powietrze nasycone wilgocią, a zimy łagodne i krótkie. Pomimo pochodzenia, doskonale spisują się w warunkach chłodniejszego klimatu umiarkowanego o ostrzejszych zimach i upalnych, suchych latach.





Jak uprawiać Hebe?
Hebe nie ma specjalnych wymagań, jest dość prosta w uprawie. Stanowisko jasne, ale bez wystawienia na bezpośrednie działanie słońca, osłonięte od przeciągów i wiatru. Lubi ziemię żyzną, raczej kwaśną, dlatego znakomicie będą rosły na rabacie razem z wrzosami, różanecznikami czy pierisami.
Hebe nie lubi przesadzania. Podlewanie w okresie letnim powinno być intensywne, ale roślina nie może stać w wodzie. Krzewy te są dość wrażliwe na przesuszenie gleby, tracą wtedy swój zdrowy połysk, staja się matowe, liście zaczynają zasychać od wewnątrz krzewu. Zimą ograniczamy podlewanie nie dopuszczając do przeschnięcia bryły korzeniowej. W okresie intensywnego wzrostu zalecane jest nawożenie. Najprostszym sposobem rozmnażania jest oddzielanie bocznych sadzonek.
W wypadku roślin Hebe ważne jest, aby zapewnić im przestrzeń do prawidłowego rozwoju. Hebe nie znoszą ścisku i innych roślin zbyt blisko siebie.
Hebe to roślina wrażliwa na niskie temperatury, należy więc okryć ją na zimę. Najlepiej gałązkami drzew iglastych albo białą włókniną. Przy wyborze odpowiedniego krzewu najlepiej pamiętać o tym, że im mniejsze liście ma dana odmiana tym jej mrozoodporność jest wyższa.

Mogące pojawić się problemy?
Hebe może być zagrożona jest infekcjami grzybicznymi tj. plamistość liści oraz szara pleśń. Zwalczamy to odpowiednimi preparatami chemicznymi.
Sporadycznie mogą być atakowane przez mszyce i wciornastki.


Polecane gatunki do klimatu w Polsce
Hebe widłakowata - posiada pędy gęsto pokryte niewielkimi, sztywnymi listkami soczysto zielonej barwy, pokrój rośliny rzeczywiście do złudzenia przypomina kępkę widłaków o wyprostowanych łodygach wysokości 20 - 30 centymetrów. Ten gatunek znakomicie się nadaję do powierzchni pomiędzy wrzosami, a także jako roślina do tworzenia obwódek, ponieważ piękny kształt i niewielkie listki sprawiają, że najlepiej prezentuje się posadzona z przodu rabaty.

Hebe ochrowata  - będzie rosła do wysokości 30 - 40cm. Roślina tworzy gęste, silnie rozgałęzione pędy, częściowo pokładające się po podłożu, pokryte malutkimi listkami, bardziej przypominającymi łuski. Kępki tego gatunku kojarzą się większości osób z pokrojem olbrzymich mchów, a rabata z ich udziałem zyskuje niepowtarzalny charakter.

Hebe tłustolistna - posiada piękne okrągławe listki z ostrym zakończeniem. Cała powierzchnia blaszki liściowej pokryta jest woskowym nalotem dzięki czemu liście wydają się tłuste. Gatunek ten dorasta do około 50cm i dał w wyniku hodowli piękną odmianę ogrodową o bordowo-czerwonej obwódce wokół brzegów liści, która pięknie kontrastuje z szarym kolorem woskowego nalotu.